پادشاهان افسانه ای ایران   :

از گذشته در فرهنگ ایرانیان یکسری قصه ها و افسانه های قومی و مذهبی

 وجود داشته ، این داستان ها سینه به سینه

نقل گردیده و پدر به پسر گشته است ، البته نا گفته نماند که در گوشه و

 کنار این افسانه ها حقیقت های بسیار بزرگی نیز

شکل گرفته است . برای مرتبه نخست در ایران زمین در زمان یزد گرد سوم

ساسانی موبدان زردشتی دور هم آمده و این

اعتقادات و داستان ها را در کتابی به نام خوتای نامک ( خدای نامه ) گرد هم

 آوردند اما در زمان حمله ی اعراب و مسلمین

به علت نادانی بیش از حد این نوشتار ها را بر خلاف قرآن میدانستند و به آب و آتش

کشیدند . در این زمان ابن مقفع این

نوشته ها را به عربی ترجمه کرده بود و نامش را سیروالملوک نامید در سال

 346 هجری ابومنصور عبدالرزاق بخشی از این

نوشتار ها را به فارسی ترجمه نمود و نامش را شاهنامه نهاد در دوره

سامانیان که دوره ی نهضت ادبی ایران شروع شد

تعدادی از شاعران دوبا ره این شرح حال ها را بازگو کردند از آنها میتوان به نوشتار های

 دقیقی طوسی و اسدی طوسی

و فردوسی طوسی اشاره کرد که سروده های فردوسی طوسی به علت

برگزیده شدن از ما بین خدای نامه و نوشتار های

آوستایی و پهلوی کامل ترین این سروده هاست .

در شاهنامه فردوسی پادشاهان ایران به سه دسته یعنی : پیشدادیان

، کیانیان ، اشکانیان و ساسانیان پرداخته و آنچه

در این دوران رخ داده است ما بین مردم جنبه ی افسانه پیدا کرده و مردم

 وجود تاریخی واقعی در گوشه و کنار شاهنامه را

از یاد برده اند . و باید بازگو کرد که افسانه ها و قصه های ملت ایران

خود کمک بزرگی برای کشف رهنگ از یاد رفته ی ما

ایرانیان میکند .

نوشته هایی در رابطه با اندکی از پادشاهان افسانه ای 

کیومرث | سیامک | هوشنگ | جمشید | ضحاک | فریدون | ایرج و سلم و تور | منوچهر | آرش کمانگیر

سام نریمان

دوستانی که میخواهند در رابطه با دیگر پادشاهان و اسطوره های ایرانی بدانند با ما تماس بگیرند

 

  پاره نخست