رودکی  :

شاعر بلند آوازه ی قرون سوم و چهارم در سال 260 ه ق در قریه رودک سمرقند متولد شد .

در هجده سالگی قرآن را حفظ نمود . نواختن ساز بربط را فرا گرفت و چنان استاد شد که

در دربار امیر نصر بن احمد سامانی راه یافت و صاحب مال و منال زیادی گشت . برخی آن

را کور مادر زاد و بعضی آن را نابینا در اواخر امر میدانند . از رودکی دیوانی به جا مانده است

که دارای اشعار حکیمانه و با معنی است . دیگری کلیله و دمنه که کتابی منظوم است

این شاعر بزرگ در سال 329ه ق در زادگاه خود دار فانی را وداع گفت .

  پاره نخست